تبلیغات
لیگان؛ صفحه ای ازحقیقت - روزهای دشوار آینده
درغار تاریخی لیگان مقاومت شگفت انگیزی علیه عبدالرحمن جابر صورت گرفته است.

روزهای دشوار آینده

تاریخ:سه شنبه 1391/03/2-06:18 قبل از ظهر

روزهای دشوار آینده

چند روزی بود که ویبلاکم باز نمی شد، نه من چیزی بروز کرده می توانستم ونه علاقه مندان خوانده، چند کس زنگ زده علت را پرسید ند ولی کاری از من ساخته نبود جز اینکه بگویم نتیجه سانسور نظام آهنین همسایه وسیستم فیلتریشن آن گهگاهی برای ما هم مشکل آفرینی می کند، به سختی صبح امروز موفق به گشودن این قفل شدم وبا عجله این یاد داشت را به شما تقدیم می کنم.
باراک اوباما رییس جمهور آمریکا در حاشیه کنفرانس شیکاگو که مهمترین وحساس ترین نشست سران ناتو ومتحدین آن در جنگ ده ساله افغانستان ودر مورد آینده این جنگ به حساب می آید از روزهای دشوار آینده سخن گفت، اوبا ما به حامد کرزی رییس جمهور افغانستان گفت: ما روزهای دشواری را پیش رو داریم اما با همه دشواریها یش آن را تا آخر خواهیم رفت.
سخنان اوبا ما با کرزی شاید تلخ ترین هشدار به بی خرد ترین رهبری باشد که سرزمین ومردمش چنان بره های ضعیفی در چنگ گرسنه ترین گرگان وحشی بیشتر ازدودهه اسیر است وهر لحظه پاره پاره می شود واو همچنان دست برادری با گرگان دارد.
تنها سخنان اوبا ما هشدار دهنده نیست بلکه اقدام رییس جمهور جدید فرانسه نیز پیام تلخی را می تواند داشته باشد؛ آقای فرانسوا اولان رهبر چپ گرای جدید فرانسه هم در پاریس وهم در شیکاگو از خروج عاجل قوای رزمی کشورش از افغانستان سخن گفت، سخنان اولاند در واقع انجام وعده های انتخاباتی وی است که فکر می کند پاسخ مثبت مردم فرانسه به این وعده نشان دهنده نوع نگاه ملتش به جنگ افغانستان است.
قبلا آقای نیکلای سارکوزی هم گفته بود که فرزندان کشورش در افغانستان بخاطر دفاع از حکومت دیوانه هاکشته می شوند واین گفته را بار دیگر چنین تصحیح کرد که کرزی یک دیوانه است اما چه کنیم که گماشته خود ما است. شاید همین برداشتها از دولت داری در افغانستان، برداشت منفی از جنگ ضد تروریزم را تقویه نموده وموجب آن شد که رقبای سیاسی سارکوزی شعار ختم حضور جنگی شان در افغانستان را شعار انتخاباتی خویش بر گزینند وموفق هم شوند!! بخصوص که آقای سارکوزی علی رغم این سخنان موهن وتحقیر آمیز، معاهده همکاری های راهبردی دراز مدت را هم با همین رییس جمهور امضاء کرد.صدر اعضم انگلیس نیز حکومت افغانستان را حکومت خرها تعبیر کرده بود ولی با آن موافقتنامه راهبردی امضاء کرد.
حالا چنین بر داشت می شود که غربیها به شمول فرانسوی ها علاقه شان به افغانستان را به هر دلیلی از دست نداده ونمی خواهند به زودی به همه شعار هایی که داده اند خاتمه دهند وبا امضای معاهدات ادامه علاقه شان را تضمین می کنند ولی دیگر تمایل ندارند با تیم حاکم موجود در افغانستان آنگونه که باید کار نمایند، مگر دشواری درین است که بدیلی هم برای آنها نیست.
نگرانی شدید وجود دارد که دیگر کشورهای غربی نیز از فرانسه پیروی نمایند واقدامات مشابهی را روی دست گیرند، لا اقل این گمانه زنی ها جدی است که تحولات در رهبری سیاسی کشورهای غربی می تواند خطر بد قولی آنها در وعده های شان را در پی داشته باشد؛ کاری که در فرانسه تحقق یافت،با توجه به اینکه وعده ها در نشستهای ازین دست هیچ وجه الزامیت وتاثیرات حقوقی ندارد وصرفا اخلاقی است لیکن نه سیاست امروزی ونه منافع دولتها در مسیر اخلاق قرار دارد ونه هم اخلاق معیار سیاست ومنافع است. 
اگر تحولات سیاسی وتغییرات در رهبری کشورهای عضو ناتو به شمول ایالات متحده آمریکا تغییر روش دولتهای آنها را در قبال جنگ افغانستان در پی داشته باشد، سر نوشت وعده های دل خوش کننده وفریبنده سران کنونی در شیکاگو می تواند به سرابی بدل شود، تنها افغانستان می تواند به محتوای سند همکاری راهبردی با آمریکا امیدوار باشد چون معمولا در آمریکا تغییرات رهبری تغییرات استراتژی های کلان ملی را به همراه ندارد ولی این موافقتنامه تا کنون گامی در مسیر است وبه نقطه نهایی والزام آور نرسیده است، مهمتر آنکه بخش اصلی این موافقتنامه که در بر گیرنده قسمت نظامی وامنیتی است هنوز هیج تدوین نشده وحتی اولین گامهای در مسیر برداشته نشده است.
حکومت آقای کرزی همیشه حکومت تحت تاثیر همسایه های شرور ودشمن افغانستان بوده وبر خلاف تمایلات وآرزوهای جامعه جهانی عمل کرده است، این زعامت در برابر رشوت های کوچک وجیب خرجهای ناچیز بزرگترین پروژه های حیاتی ملی را به خواست ایران وپاکستان رهاکرده وپولهای دنیای کمک کننده را به یغما برده است، هنوز کسی از سر نوشت بندهای سلمی وکمال خان چیزی نمی داند، کرزی در جنگ تروریزم از آخرین توان خود وغرور کاذبی بنام ملی وغیرت جاهلانه افغانی علیه قوای بین المللی استفاده کرد، وی و توده های هم فکرش زمانی که از هویت وفرهنگ وغیرت ملی سخن می گویند چیزی جز مزدوری پاکستان وایران حاصلی ندارد واز مزدوری راه به سر افرازی بردن محال است. آقای کرزی با تمام وجود در مقابل مبارزه با مواد مخدر ایستاد وهر طرح جامعه بین المللی را مانع شد وکرزی فساد اداری را با تمام توان ترویج کرد واین رژیم بار دیگر زخمهای کهنه تبار گرایی وقبیله سالاری راتازه نمود واحیای سنتهای قبیلوی مربوط به دوقرن قبل را در دستور کار قرار داد، این رژیم در چوکات دموکراسی، مرموزترین دیکتاتوری را روی کار کرد، حکومت کرزی قوی ترین لشکر ومرموزترین جبهه برای ناکامی جامعه جهانی در افغانستان بوده است.
وقتی در شیکاگو اوباما باوجودی که میزبان است ومتحد دیرین پاکستان، حاضر نیست بازرداری ملاقات نماید، ملاقات کرزی با او وگردن نهادن به خواستهای وی چه تفسیری غیر از مزدوری دارد؟ آقای کرزی به خواستی پاسخ مثبت می دهد که ملت خودش ازین رهگذر هر روز زهر خصومت وسود جویی وامتیاز طلبی پاکستان را می چشد.
زرداری در شیکاگو از آقای کرزی خواهان امضای پیمان ترانزیتی آسیای میانه شد وآقای کرزی هم مثل معمول با کلمات "بسیار خوب است بسیار، خدابیاردتان!" جواب مثبت داده است. پیمان مورد خواست پاکستان گر چه همینک نیز بدون کدام سندی عملی می شود واکنون هم هیج مانعی بر سر راه پاکستان درزمینه نیست ولی پاکستان می خواهد این امتیاز در یک سند رسمی تنظیم وبحیث یک قواله به دستش داده شود.
آسیای میانه برای پاکستان تنها بازار صادرات کالاهایش است ونیز انرژی آسیای میانه برای پاکستان حیاتی ترین وارزان ترین منبع، بخصوص زمانی که از افغانستان بگذرد، انتقال برق وگاز از عمده ترین پروژه های مورد خواست پاکستان است ولی در ین میان افغانستان چه دستگیرش می شود معلوم نیست. آقای کرزی باید خبر داشته باشد که پاکستان سالها صدها میلیون دلار به مردم افغانستان از ناحیه توقف کالاهای ترانزیتی ضربه می زند وباید وزیر معارفش برایش گفته باشد که 20 میلیون جلد کتاب درسی مکاتب ماهها است در کراچی متوقف مانده واولاد مردم با کاپی کردن کتاب درس می خوانندو...
زمانی که دهها رسانه در کابل وولایات مدح وثنای رهبران ایران را سر لوحه کار خود قرار داده ونظام سیاسی ایران به اندازه وحتی بالاتر از همه ارزشها به شمول دین ووطن برای شان تقدس دارد وهمه جنایات توجیه شرعی می شود، هیچ سخنی در میان نیست وهیچ کسی، لب نمی گشاید ولی نشر خبر های دخالت وتوطئه ایران در قبال سر نوشت افغانستان در برخی رسانه های محدود،موجب می شود که وزارت خارجه این کشور مقامات سفارت مارا فرا بخوانند وبه راحتی بگویند رسانه های تان نباید روی کارهای ما چیزی بگویند!! وما سکوت می کنیم وشاید هم مقامات گفته باشند چشم! وضع ما باهمسایه ها روشن است.
سخنان اوبا ما اگر در حد یک هشدار تلخ باشد، نگران کننده نیست ولی اگر این هشدار نوعی گوشمالی امتحانی باشد، می تواند خطر ناک باشد، شاید طرح خروج قوای ناتو تا 2014نیز نوعی گوشمالی به رژیم موجود باشد ولی نباید از نطر دور داشت که افغانستان 4دهه پی در پی قربانی وحشتناک همین گوشمالی ها وانتقام گیری ها است.
بدون شک ناتو وآمریکا در منطقه اهداف بزرگتر ودراز مدت تری دارند وبه آسانی نمی خواهند از آن ها دست بکشند وهیچ تغییری هم در ساختار سیاسی وامنیتی واقتصادی منطقه نیامده تا تصور تغییر اهداف در ذهن باشدولی آنها ممکن است تغییر تاکتیک دهند واین تغییر تاکتیک می تواند شامل دور کردن نگاه وتوجهات شان از افغانستان نیز شود که بدون تردید برای افغانستان خطر ناک است.
دولت افغانستان فاقد اراده وظرفیت بهره برداری از همکاری های جهانی است، دنیا در طی ده سال 12نشست جهانی واجماع برای کمک به افغانستان داشت واین در تاریخ جهان بی سابقه است ولی این رهبران فاسد بودند که پس از ده سال ما را به نقطه ای رسانده اند که باید روز های دشواری را انتظار بکشیم. 
بد تر از حکومت، اپوزیسیون پراکنده وبی هویت وبی ثبات است که هرگز نمی تواند اعتماد ملی وبین المللی را جلب نماید، اپوزیسیون متشکل از کسانی است که هنوز هم خوراک اصلی شان از ارگ کرزی تامین می شود وخود در تحکیم پایه های این حکومت فاسد سنگ وخشت دیواره های زیرین بوده وهستند، عناصر اپوزیسیون با یک بانگ ارگ نشینان ظرف چند دقیقه در قصر حاضرند وبا کرزی کلچه می زنند وچند ساعت بعد با خلاص شدن شیرینی دهان شان در کوچه پس کوچه، تلخکامی دیگری را بر مردم بیچاره تحمیل می کنند؛واقعا ما با چه موجوداتی روبروییم؟راستی نظام سیاسی وماهیت بازی های سیاسی در کشورما ماهیت حماقت وجنون دارد؟



نوع مطلب : سیاسی 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
از قوم برفی
پنجشنبه 1391/03/11 04:13 بعد از ظهر
خب آقای جوادی به این میگویند ازادی بیان
زیبا نیست
عبدالله غفاری
چهارشنبه 1391/03/10 06:45 بعد از ظهر
سلام بر استاد زیبا بود
اما راجع به مشکلات وبلاگ حقیر به شما عرض کردم که موقعیت سیاسی شما ایجاب می کند که مطالبتان را در وبلاگی که سرویس دهنده اش خارج از کشور است به دست نشر نسپارید
ما انشالله در راه اندازی سایت کمکتان می کنیم
احسان
شنبه 1391/03/6 04:27 بعد از ظهر
جناب جوادی عزیز درود و صد درود بر شما !
بحث های شما را از تلویزیون های افغانستان هم جدا دنبال می کنم و احساس می کنم در شرایط حاضر ما بیشتر به روحیه واعتماد به نفس دادن به مردم خود نیاز داریم به فضل خدا وند نیروی جوان و اهل فکر بحدی کافی داریم .در پایان هم
امید وارم کمی در مورد کوچی نما که اینروزها تاخت تاز دارند بنویسید.
حسین مددی
سه شنبه 1391/03/2 10:43 قبل از ظهر
این نوشته در حد یک ابراز نظر سیاسی، خوب است. اما جایگاه نوشته ای با نگاه استراتژیک را ندارد. اول اینکه با فحش و دشنام هایی که به کرزی داده شده، جایگاه نوشته از سطح یک مقاله تخصصی سیاسی به تاخت و تاز عقده مندانه سیاسی پایین آمده است. در ثانی، به جای نگاه استراتِژیک به منافع ملی، به آوردن مثال های مقطعی و اتفاقات تکیه شده است که این خود، تحلیل را از بنیه های قوی و استدلال های محکم تهی می کند و بر ستون های ضعیفی استوار می سازد که هر آن ممکن است تمامی شالوده آن را از بین ببرد.
در سطح یک اظهار نظر سیاسی و جهت گیری و نقد، نوشته جالب و خواندنی است.
از آقای جوادی فقط به این خاطر که ابراز نظر می کنند و ساکت ننشسته اند و البته اسیر جریان غالب و تسلیم آن نشده است؛ سپاسگذاریم
خان
سه شنبه 1391/03/2 10:17 قبل از ظهر
جوادی! قلم ات جادویی است!
بهروز باشی
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


تحلیل آمار سایت و وبلاگ